Adım İlay daha annemin karnında 29 haftalık 1200 gr ve 35 cmlik kocaman bir kızım :))) Nisan 2012'de aranıza katılacağım. Annem ve babam ilk çocukları olduğumdan çok heyecanlılar... bence bazen de çok komikler :))) ikisi de hiç bu işlerden anlamıyorlar bi sürü kitap okuyup bişeyleri tartışıyorlar ama doğduğumda onları çok şaşırtacağım bunu bilmiyorlar...
şimdilik çok uslu bir kızım anneme hiç yük olmuyorum her ne kadar arada belinin ağrıdığından, tombişleştiğinden falan şikayet etse de anladığım kadarı ile dayanıklı ve sabırlı bir annem var :)))
babam ise çok komik bir adam benimle konuşmak için hep yüzünü annemin göbeğine yaklaştırıp bi çok şey anlatıyor arada tekmeleyerek ona cevap veriyorum umarım anlıyordur.... çok panik oluyor bazen anneme bişey olacak diye bir türlü annemle ikimizin de keyfinin yerinde olduğunu anlatamıyoruz... bana sürekli bişiler anlatmasını çok seviyorum ama en çok beni gıdıklayıp öpmesini seviyorum... :))))
Doktorum Orçun'da çok tatlı bir doktor... sesinin tonu hep sakin... annemin heyecanla stresle sorduğu sorulara kendinden emin sakin sakin cevap verince seviniyorum... yoksa annemin uykuları kaçacak biliyorum... annem de ben de ona çok güveniyoruz.
Annem artık fiilen çalışmıyor o nedenle evde ikimiz çok daha fazla başbaşa zaman geçiriyoruz... yoga yapıyoruz, bana kitap okuyor annem, müzik dinliyoruz, dans bile ediyoruz... şu dans işini gerçekten çok seviyorum... bir de annemin bilgisayarda tıkır tıkır yazı yazmasını...
Anneannemin sesini çok sık duyuyorum... yemekleri çok lezzetli harika şeyler pişiyor hep... sanıyorum beni çok seviyor... anneme kızıp duruyor düzgün yesin, çok uyusun, dinlensin diye... annem hep ona teşekkür edip duruyor o olmasa galiba bu kadar rahat olamayacağız annemle....
Dilek cigim ilay in ilk mektubu pek duygulu ve de etkili ...onu bizde heyecanls bekliyoruz,kendisine iletirsin..cok uzaklarda birteyzesi ve de iki de kuzeni oldugunu bilsin...sizi hasretle,sevgiyle opuyoruz..:)))
YanıtlaSilannesinin kızı değil mi mehtapcım.... bir gün geliriz oralara da hiç merak etmeyin tanışırsınız... azıcık büyüsün kızım dünya kazan biz kepçe gezip tozacağız :))))
SilCanim biz de seni ve minnosu hasretle ve sevgiyle opuyoruz...bu yaz gorusebilmek konusabilmek ve de kavusabilmek icin dua ediyorum...sevgimle...
SilCanım İlay ben Feyza. Annenin eski bir arkadaşıyım. Sanırsam bu yaz biz İzmir'e gelince tanışacağız. Zevkle yazıyı okudum. İnan yüzümde hala kocaman bir gülümseme var. Canımın içi kocaman öpüyorum seni!Ama annene de ki : Anne Feyza dedi ki o okuduğunuz kitaplar bir işe yaramıyormuş. Karen'i dünyaya getireceği zaman bir sürü okumuş onlardan. Bakmış ki Karen doğduktan sonra biraz panik , biraz unutkanlıkla hiç birini uygulayamamış. Ve içinden gelen sesi dinlemeye başlamış.Anne olanlara özel olan bir iç sesmiş o.Ve en iyi kitaplarda yer alan bilgilerden daha etkili ve kuvvetliymiş. Kısaca anne sadece kalbini dinle gerisi teferruatmış ;)
YanıtlaSil