Annem hasta oldu...

hey geldik 30. haftaya....bu arada söylemeyi unutmuşum geçen sefer, zavallı annem salgından kaçamayıp grip oldu son 15 gündür çok fena hem de :( yataktan günlerce çıkarmadı onu anneannem... hatta hiç istemediği halde doktor Nihan teyzem verdi diye istemeye istemeye ilaç bile kullandı...annem Nihan teyzemin sözünden bu konularda hiç çıkmıyor zaten... ben de seviyorum Nihan teyzemi çok cool bir doktor, bir de annem ona nazlanınca da hiç kızmıyor hemen yumuşacık oluyor :)))) Annemin ilaç konusunda endişesini anlıyorum çünkü bu hafta artık benim bağışıklık sistemim güçlenmeye başlamış artık annemin bağışıklık sistemine ihtiyacım kalmayacakmış...acaba bu yüzden kullandığı ilaçlar beni etkiler mi diye düşünüyor hem anneciğim yavaş yavaş ben de artık bağımsız olmalı kendi ayaklarımın üstünde durmalıyım değil mi? Annem bir an önce iyileşsin istiyorum ben burada çok rahatım ama onun hasta olmasını hiç sevmedim... Zaten geceleri pek sık uyanmaya başladı bazen acaba diyorum benim minik tekmelerim mi onu uyandırıyor ama sanki onu tekmelememi seviyor gibi... hiç şikayet etmedi ki... ne zaman tekmelesem hemen bana yumuşak yumuşak bişiler söylüyor... he he benden duymuş olmayın ama annem şarkı söylemeyi de çok seviyor bana da hep aynı şarkıyı söylüyor bazen aynı şarkıyı dinlemekten sıkılsam da annem söyleyince hoşuma gitmiyor değil... sözlerini ben pek anlamıyorum ama o çok seviyor belli ki "seni düşünmek güzel şey umutlu şey" diye başlayan bişi..... acaba düşündüğü ben miyim?
Bu arada babam da uzaklardan döndü... onu çok özlemiştim o geldi diye annem de çok sevindi... odam da bir çok değişiklik yaptılar beraber.... Demir abimin bana verdiği beşiği kurdular ama itiraf edeyim çok kötüydüler bu işlerden babam hiç anlamıyor anneannem olmasa çok zorlanırlardı.... ama beşiğimi neden kendi odalarına koyacaklarmış anlamadım benim de kocaman güzel bir odam var ki.... Odam çok güzel oldu bol bol çiçek ve kelebek var odam da... pembeli hepsi de :))) Allahtan anneannemin sözünü dinleyip onun zevkine güvendi annem çünkü neden pembe istemiyorum dediğini bir türlü anlamıyordum ben de anneannem gibi tüm pembeli şeylere bayılıyorum.... yaşasın artık herşeyim hazır sayılır.... doğmak için sabırsızlanıyorum....

Ben Kimim?

Adım İlay daha annemin karnında 29 haftalık 1200 gr ve 35 cmlik kocaman bir kızım :))) Nisan 2012'de aranıza katılacağım. Annem ve babam ilk çocukları olduğumdan çok heyecanlılar... bence bazen de çok komikler :))) ikisi de hiç bu işlerden anlamıyorlar bi sürü kitap okuyup bişeyleri tartışıyorlar ama doğduğumda onları çok şaşırtacağım bunu bilmiyorlar...
şimdilik çok uslu bir kızım anneme hiç yük olmuyorum her ne kadar arada belinin ağrıdığından, tombişleştiğinden falan şikayet etse de anladığım kadarı ile dayanıklı ve sabırlı bir annem var :)))
babam ise çok komik bir adam benimle konuşmak için hep yüzünü annemin göbeğine yaklaştırıp bi çok şey anlatıyor arada tekmeleyerek ona cevap veriyorum umarım anlıyordur.... çok panik oluyor bazen anneme bişey olacak diye bir türlü annemle ikimizin de keyfinin yerinde olduğunu anlatamıyoruz... bana sürekli bişiler anlatmasını çok seviyorum ama en çok beni gıdıklayıp öpmesini seviyorum... :))))
Doktorum Orçun'da çok tatlı bir doktor... sesinin tonu hep sakin... annemin heyecanla stresle sorduğu sorulara kendinden emin sakin sakin cevap verince seviniyorum... yoksa annemin uykuları kaçacak biliyorum... annem de ben de ona çok güveniyoruz.
Annem artık fiilen çalışmıyor o nedenle evde ikimiz çok daha fazla başbaşa zaman geçiriyoruz... yoga yapıyoruz, bana kitap okuyor annem, müzik dinliyoruz, dans bile ediyoruz... şu dans işini gerçekten çok seviyorum... bir de annemin bilgisayarda tıkır tıkır yazı yazmasını...
Anneannemin sesini çok sık duyuyorum... yemekleri çok lezzetli harika şeyler pişiyor hep... sanıyorum beni çok seviyor... anneme kızıp duruyor düzgün yesin, çok uyusun, dinlensin diye... annem hep ona teşekkür edip duruyor o olmasa galiba bu kadar rahat olamayacağız annemle....