ilk iki ay geçti gitti bile.....

biraz zorlu bir iki aydı... özellikle ilk ay epey zorlu geçti annem için.... anneannemin deyişi ile phuket adasında hapsoldu koca bir ay :))) anneannem komik kadın yatak odasındaki büyük yatağa phuket adası yatak odasına da tayland diyor sanırım annemin daha önce yaptığı seyahatlere ince bir gönderme var :)) zavallı annem artık her aklına estiğinde kırmızı valizini hazırlayıp orhan veli dayımla uzaklara gidemeyecek çünkü ben varım artık... ama azıcık büyüyeyim ben de alacağım bir kırmızı valiz sonra annemle o ülke senin bu ülke benim gezeceğiz :))) tabi benim doğumum hep annemin planladığı gibi doğal ve normal olamadığı için annemin iyileşme süreci biraz uzun sürdü nazlı biri olmamasına rağmen anneanneme ve babama habire nazlandı :) çok sulu gözdü her şeye ağlayıp duruyordu morali çabucak bozuluyor birde babama hemen sinirleniveriyordu... ama hepsi normalmiş... eee tabi benimle yaşamanın bu kadar zorlu olacağını tahmin etmiyorlardı... :))) çok şükür bir süre sonra hepsi geçti... ilk 15 gü ben de annemin canı yanıyor diye elimden geldiğince uslu durdum ama sonra bu gaz sancılarıma daha fazla katlanamayacağıma karar verdim.... ağlıyorum evet ama ne yapayım gazım var!!!!! annem ne yapacağını şaşırıyor ben ağlayınca bazen o da benimle beraber ağlıyor bazen bağıra bağıra bana şarkılar söylüyor.... en çok dandini dandini dastanayı bir de yangın var ben yanıyorumu seviyorum... ve annem maşallah bi sürü şarkı biliyor... kucağına alıp beni birlikte dans ediyoruz çok hoşuma gidiyor bu durum.... ama bazen şarkı sözlerini uydurduğunu fark ediyorum sanıyorum babamla ve anneannemle şifreli konuşuyorlar yakında anlarım hepsini.... bu arada yeni bir doktorum var çok hoş tatlı bir doktor Benal teyze onu görmeye sık sık gidiyoruz bu aralar.... ben biraz minik bir kız olarak doğduğum için kilo almam konusuna takılmış durumda herkes hızla kilo alıyorum ben de anneannem annemi o da beni besliyor... anneannem çok disiplinli bu yeme içme konusunda anneme sıkıyönetim ilan etti annemde mütemadiyen bişeyler yiyip içiyor onun sözünden hiç çıkmıyor :))) ama epey kilo verdi çok mutlu hep şey diyor hayatımın hiçbir döneminde bu kadar çok yiyerek zayıflamamıştım :))) e tabi yediklerini benimle paylaşıyor da o yüzden iştahı çok açık :))) günler hızla akıyor ben hızla büyüyorum ilk ay 3470 gr olan ben ikinci ay 5470 olmuşum doktorum çok şaşırdı :))) ama başka ne işim var ki anneannemin pişirdiklerini yiyoruz sürekli eee sonuçta doğal olarak da büyüyorum... bu arada yeni bişey keşfettim oyuncak diye çok ama çok eğlenceli sallayınca annem ses çıkarıyor renkli falan gün içinde sürekli onlarla oynamak istiyorum uyumak istemiyorum gündüzleri annem ise habire ben uyuyayım istiyor biraz bu konuda tartışıyoruz...benim inatçı ve yaramaz olduğumu düşünüyor ancak keşfedecek öğrenecek o kadar çok şey var ki uyumak içimden gelmiyor..... anneannemle bir çok yöntem geliştirip beni kandırıp uyutmayı deniyorlar ama ben hepsini kolayca anlıyorum... :))) geceleri ise karnım çabucacık acıktığı için uyanıyorum sonra uslu uslu uyuyorum... e daha ne istiyor annem ve babam değil mi??? annem neyse de babam uykusuzluğa dayanamıyor çoğu annem onu uyandırmıyor biz ikimiz başbaşa vakit geçiriyoruz gece uyanınca... ama babamın omuzunda uyumaya bayılıyorum hep o ben, kucağına alsın uyutsun istiyorum... annem bazen kıskanıyor bu durumu :))) ama babamın kolları daha güçlü omuzu da daha geniş ve rahat ne yapayım.... hımmm bu arada evden gezmeye il çıktığımda doğalı 20 gün olmuştu... o günden bu yana sık sık dışarıya çıkıyorum gezmeye annemle anneannemle babamla.... çok seviyorum araba denen şeye binip sallana sallana titreşe titreşe dolaşmayı.... hem kalabalıkta çok daha rahat uykum geliyor annem ve babamda beni sık sık dışarıya çıkarıyorlar... bazen babamın iş yerine bazen alışverişe bazen anneannemle ev gezmesine dolaşıp duruyorum... Demir abimin doğum gününe bile gittim :))) dedemin yanına mezarlığa bile gittim ona dua etmek için.... keşke o da buralarda olsaydı da benimle oynayabilseydi... annem buna çok üzülüyor içinden.... bu arada bir sürü misafirde eve beni görmeye geliyor annem seviniyor bahane ile uzun zamandır görmediği arkadaşları ile telefonlaşıp görüşme fırsatı bulduğu için... onun için arkadaşları çok önemli biliyorum o yüzden çok memnun herkesin bize gelmesinden.... kısaca özet geçtim size ilk iki ayımı bu gün bi sürü aşı olduğum için yorgunum şimdi uyuyacağım ki annem ders çalışsın azıcık.... hepinizi öpüyorum

merhabalar, sizleri unuttum sandınız ama hiç de degil sadece annemle birbirimize alışmaya çalışıyorduk.... evet evet ben doğdummmmm!!!! ve bana yakışır bir şekilde süpriz yaparak annemi hem korkuttum hem üzdüm hem de çok mutlu ettim :)))biraz son haftalarda sizi ihmal etmemizin nedeni onun sağlığının pek iyi olmayışı idi... çok uğraştılar doktorumla benim sağlıklı doğabilmem için zavallı annem aylardır tuzsuz yemekler yiyordu üstüne üstlük bir de yatak isirahati verdi doktoru... hep uzandı dinlendi ki tansiyon denilen şey yükselmesin.... anneannem sıkıyönetim ilan etti tabi... yazık anneme çok zorlandı... tabi bu durumlar beni olduğum yerde çok etkilemedi sadece olması gereken kadar çok hızlı büyüyemedim son donemde hepsi o... ve bir gün annem tansiyonunu çok yüksek ölçünce doktorunu aramaya karar verdi ama o bu kararı verene kadar saat oldu 4 :)) nazlı bir kadın değil annem elbette ama söz dinlemeyi de biliyor doktoru bana haber ver dediği için aradı... Orçun doktorum da "e hadi bir gelin bakalım size" dedi.... gidiş o gidiş muayene,nst derken idrar testini sonuçlarını gorunce doktorumuz artık doğmam gerektigine karar verdi... annem yazık ona hazırmısın diye sorduklarında ne diyeceğini bilemedi... Nihan teyzem haklı galiba annem hamile olmaya çok alışmıştı ve çok seviyordu sanırım :))) ama o hala kendince bir kaç gün içinde alıştıra alıştıra planlı bir operasyon olur diye bekliyordu... ne zaman sorusuna Orçun doktorumuzdan şimdi :)) yanıtını alınca şok oldu ne yapsın bilemedi azıcık ağladı sanırım.... allahtan Nihan teyzem yanındaydı... o olmasa ikimiz de bu kadar rahat olmazdık annemle... her zaman olduğu gibi nazlanmasına izin verdi bol bol... hatta operasyon sırasında da hep elini tuttu sakinleştirdi... benim dünyaya gelişimi izledi benim iyi olduğumdan emin olup anneme merak etmemesini sevinmesini soyledi... iyi ki o var.... hepte biz ona nazlanyoruz bir gün aynı şekilde büyüdüğümde böyle ozel birseyi ben de onun için yapabilirim umarım.... :))) ve en sonunda dışardayım!!! ameliyathane biraz soğuktu başta sonra orçun doktorumu ardından Nihan teyzemi gördüm ama annemi hala görememiştim ağladım ben de... sonra bir baktım ben ağlayınca annem de ağlıyor dedim artık ağlamayacağım... sonra beni annemin yanına götürdü hemşireler yanağıma değern yanağı yumuşacık kokusu pek güzeldi hiç yanından ayrılmak istemedim.... sonra beni yukarıya çıkardılar o da ne bir sürü kişi beni bekliyordu babam anneannem babaannem ve bir sürü teyzelerim!!!! özellikle teyzelerimin hepsi çok heyecanlıydı cıvıl cıvıldılar çok sevindim annemin bu kadar tatlı ve onu çok seven arkadaşı olduğu için.... bir kalabalık bir hengame annemde hala gelmedi zaten azıcık daha ağladım sonra sessiz sessiz annemi beklemeye karar verdim... ve o geldi... yaşasın hemen kucağına aldı beni ne rahat ne güzel bir yer annemin kucağı çok sevdim... ve benim annem bence çok tatlı ve güzel acaba o benim için ne düşünüyor??? bundan sonra bizi maceralı heyecanlı günler bekliyor bence!!!! bundan sonra vakit buldukça annemle beraber yazacağız size.... bu arada kilom 2450 boyum 47 cm.... şimdi sıra hepiniz ile birbirimizi daha yakından tanımaya çalışmakta....