15 Eylül 2012 Cumartesi
Yaz denilen bu güzel mevsim bitti mi şimdi????
şu son iki ay çok güzeldi.... bir sürü yeni şey yaptım, öğrendim... bol bol denize gittim ama ne hikmetse annem beni hep kısacık tuttu suda.... sonra çok ama çok uzak bir yere gittik Datça diye ben orayı çok sevdim annemin emekli olunca buraya yerleşmek istiyorum dediğini duydum. şu emekli denen şey neyse bir an önce olsa keşke annem ondan da bizde bu denizi çok güzel sıcacık olan şehre yerleşsek. gerçi annem her geçen yıl biraz daha çok evle betonlaşmış buluyormuş ama ben valla çok sevdimmm.... bu arada annem beni bir bıraksa kendş kendime yüzeceğim ama çok korkak şu annem sıkı sıkı sarılıyor bana :)))) bu deniz işini geçen pazar günü şakranda orhanveli dayımla denize girerek kapadık bu yıl için valla itiraf etmeliyim ki nerde datça nerde şakran... su buzzz gibiydi ama yine de deniz de olmak harikaydı hiç şikayet etmedim ağlamadım eğlendim suda.... seneye annem söz verdi istediğim kadar çok kalabilirmişim suda yaşasınnn bir sonraki yazı sabırsızlıkla bekliyorum!!!! bu arada orhanveli dayım süper bir süpriz yaptı bana iki tane çok eğlenceli oyuncak getirmiş bana seyahatlerinden pinokyaya bayıldımmmm!!!! çok kıkırdadım çok onunla oynarken... ben kahkaha attıkça herkes neşelendi onlarda gülmeye başladılar. orhanveli dayım yeni bir seyahatin planını yapıyordu içimden umarım oyuncakları en güzel ülkeye gider de bana çok çok eğlenceli şeyler getirir diye geçirdim.Bu arada annem ve OV dayım eskiden beraber seyahat ediyorlarmış ama ben doğunca annem hiç bir yere gidemez olmuş o yüzden azıcık buruk gibiydi sanki.. ben de içimden hemen büyüyüp annemle istediği her yere gitmeye karar verdim.
sonra yine çok uzaklara caner dayımın yanına gittik hem de çok kaldık orada hani bayram diye bişey var ya herkesin birbirini öptüğü o yüzden gitmiştik. araba yolculuklarını seviyorum aslında ama bu çok uzun geldi çok sıkıldım gidiş dönüşte keşke dayım yakınlarda olsa. ama onun çalıştığı yeri görmeye gittiğimizde anladım neden uzakta olduğunu... çooook güzel bir yerde çalışıyor kocaman, değişik cihazlar falan var. annem hemen benimde büyüyünce o okula gitmem için dilekte bulundu hatta göbek bağımı bahçeye gömmekten falan bahsetti. sınav mı ne varmış o okula gitmek için....
gelelim hayatımdaki büyük değişimlere; en önce artık kendi odamdayımmm!!! evet en sonunda annem ve babam bensiz uyumayı kabullendiler. benim de kendime özel bir odaya ihtiyacım olduğunu anlamaları biraz uzun sürdü ama neyse anladılar ya :))) oh be odamda uyuyorum rahat rahat.... annem bu durumu kabullenemedi sanırım sürekli gelip beni kontrol ediyor geceleri.... ama alışır sanıyorum.... ben de biraz sık uyanmaya başladım bu aralar biliyorum ama napayım annemi artık eskisi gibi çok göremiyorum... iş diye bir yere gidiyor artık annem. hiç sevemedim ondan ayrı olmayı ama annem bunun benim için olduğunu söylüyor... açıkçası pek de inandırıcı değil ama neyse şimdilik anneannemle olduğum için sorun etmiyorum. çünkü anneannem çok kafa kadın. her şeyiyle çok eğlenceli işi gücü benimle oynamak hem de hep parka götürüyor beni... bayılıyorum dışarlarda olmaya yeşil çiçeklere ağaçlara bakmaya.... anneannem ben çok gezmeyi seviyorum diye armut dibine düşer diyor anneme anlamadım neden ama hoşuma gitti bu deyiş... :)))) armut demişken ya ne lezzetli şeymiş şu armut!! elmada yedim şeftali erik... annemin deyişiyle ek gıdaya geçmişim artık... acayip lezzetli şeyler veriyor bana anneannem annem işteyken. meyveler yoğur falan ama bu gün annemin hazırladığı o sebze şeysini pek sevmedim yinede annem üzülmesin diye 2-3 kaşık yedim. umarım her gün ondan vermez bana... ya da acaba haksızlık mı yapıyorum bir kaç kez daha deneyeyim bari belki severim....
bu yeni yemeye başladıklarımdan mı nedir bilmiyorum içimde sürekli bir hareket etme isteğim var... çok acayip bişi keşfettim yüzüstü dönüp ellerinden güç alıp ayaklarınla kendini itince ileriye doğru gidilebiliyor azıcık... bazen annemin koyduğu bir oyuncağa ulaşmam gerektiğinde bu yöntemi deniyorum... şimdilik hızlı değilim ama yakında çözerim ben popomu nasıl kaldıracağımı...işte o zaman tutmayın beniiiii!!! evde merak ettiğim her köşeye kendi kendime gidebilirim yupppiiiiieeeee!!!
neyse şimdilik bu kadar annem madem bu gün tüm gün evde biraz onunla olayım... tüm gelişmeleri yazarım yine.....
17 Temmuz 2012 Salı
Deniz mevsimini açtımmmm!!!
biliyorum aylık aylık yazıyorum ama çok yorucu geçiyor günlerim...annem ile hayatımızı daha düzenli hale getirmeye çalışıyoruz ama ben pek bunu istemşyorum anlamıyorum neden uyku saati, banyo saati, yemek saati diye bişey olmak zorunda ben istediğim zaman istediğimi yapmak istiyorum çünkü öğrenecek o kadar çok şey var ve de oynayacak bi sürü oyun.... zamanım hiç birşeye yetmiyor ki... tüm gün oynasam bıkmam şu oyun denilen şeyden... çoğu zaman uyku yerine oyunu tercih ediyorum ama annem çok üzülüyor ben öyle yapınca anlamıyorum niye.... ama annem bir harika habire yeni yeni bişiler yaratıyor oynayacak bir de habire oyuncak alıyor bana :)))) onlarla oynamaktansa annemin yarattığı oyunları daha çok seviyorum özellikle ellerle ilgili olanları... buraya bir kuş konmuş ve itsy bitsy spider en favorilerim... hayatımda bir sürü yenilik oluyor bu aralar ben bile yetişemiyorum hızıma :)) annem ve babam beni bir gün araba ile uzak bir yere götürdüler deniz diye bir şey var çok seveceksin dediler. yol uzundu epey o rahatsız araba koltuğunda uyumayı da sevmiyorum ama yapacak bişi de bulamadım başka... gittiğimiz yerde Demir abimi gördük önce orda vakit geçirdik ailece, ben biraz onun oyun oynadığı oyunlara baktım ama benim onunla oynamak için yürümeyi öğrenmem lazım sanırım :((( olsun az kaldı çalışıyorum kemik ve kaslarımı güçlendirmeye... sonra hiç peşinden ayrılmayacağım...sonra o deniz denilen yere gittik süper birşeydi kocaman bir su birikintisi içinde oynayan bir sürüde insan vardı ama küvetimdeki gibi sakin ve sıcak değildi su dalgalardan biri yanağıma geldi aaa o da ne tuzlu garip bir tadı vardı suyun hiç hoşlanmadım hemen ağladım allahtan annemin kucağındaydım o yanımda olunca korkmuyorum hiç bir şeyden...sonra babam beni dalgasız bir yerine götürdü denizin... orası çok keyifliydi ama tam ayak hareketlerini çözmüş kollarımı nasıl yapacağımı düşünüyordum ki keyifli keyfli annem hemen "aaaa üşüyeceksin yeter bu kadar" dedi aldı beni sudan oysa ben kocaman bir kızım artık daha çok kalabilirdim! bir sonrakine artık....
Sonra Caner dayım geldi bir hafta kaldı burda... iş için geldiğinden pek sık vakit geçiremedik ama onu çok özlemişim olsun gerçi annem "onun hayatında başka bir kız var artık seni azıcık ihmal edebilir" dedi... ama ben hiç öyle olacağını sanmıyorum aksine beni şımartacak kişi sayısı Sema ablamla beraber iki olmuş oldu yaşasınnnn!!!! dayım süper biri çok akıllı gelir gelmez hemen anneme bir sürü şey öğretti bir de benim fotoğraflarımı daha iyi çeksin diye ona makine almış ama annem kullanmayı daha hala öğrenemedi... ben öğrendim; o siyah kamera ne zaman bana yaklaşsa gülümsüyorum bu kadar kolay işte!!!
sevgili dayım geri giderken anneannemi de götürdü beraberinde... hiç hoşlanmadım bu durumdan anneannem bana sıkı sıkı tembih etti anneni üzme diye ben de çooook uslu olmaya söz verdim ama şimdi kim lezzetli yemekler yapacak ve beni ayağında sallayacak annem bu konularda hiç de başarılı değil ki... neyse bir kaç gün sonra dönecek anneannem onu çok özledim. Ve gerçekten çok ama çok uslu bir kız oldum. anneme sorabilirsiniz.
anneanneme süpriz yapacağım her gün annemle oturma çalışması yapıyoruz. o ellerimden tutuyor ve ben de kendi kendime- ya tamam ondan azıcık destek alarak diyelim- kalkabiliyorum. oturmak çok heyecan verici bişeymiş sabırsızlanıyorum oturmak için....
doktorum bu arada bana topaç dedi hepi topu 7 kg olmuşum boyumda 58 cm. e napayım annem kendisine çok iyi bakıyor yine ailecek kaptık Benal doktorumdan aferimi!!!!
artık yatmaya gitmem lazım. çünkü geceleri hiç uyanmadan uyumayı becermeye çalışıyorum fena da sayılmam bir bazen iki kez uyanıyorum hepsi bu...
yeni öğrendiklerim ve başardıklarımla yakında yine yazarım...
14 Haziran 2012 Perşembe
hızla yeni şeyler öğreniyorummmmm çok eğlenceli!!!
merhabalar,
hayat öyle güzel geçiyor ki benim için her gün yeni birşey öğreniyorum annem sürekli bana aferin akıllı kızım fındığım diyor... :))) bazen onu ve anneannemi azıcık üzüyorum ama ağlamayı da seviyorum napayım akşam saat altı gibi canım sıkılıyor ağlamaya başlıyorummm aman bizimkiler ne yapacaklarını şaşırıyorlar annem ve anneannem habire yeni yöntemler keşfediyorlar en sevdiğim annemin şiddetle karşı çıkmasına rağmen anneannemi bi türlü yenemediği battaniyede sallanmak hemen uykum geliyor battaniyeye girer girmez :)))) annem hiç sevmiyor bu durumu ama ben çok ağlayınca pes ediyor.... şu ağlamak acayip bir şey canım sıkılınca ağlıyorum hemen acıkınca bişeye sıkılınca falan annem hemen koşarak gelip derdimi çözüyor çok akıllı benim annem hemen neden ağladığımı ağlıyor... ama bazen ortada bişey yokken sırf canım sıkıldı diye ağlayınca bana edepsiz kız diyor o ne demekse.... hani geçen sefer dedim ya oyun denilen şey çok zevkliymiş diye artık annem daha çok oynamama izin veriyor sallanıp ses çıkaran bi sürü oyuncağım var artık onlarla uzun uzun oynuyorum... bazen kendikendime o yüzden gündüz uyumak istemiyorum bu annemle aramızda sorun oluyor her gün kavga ediyoruz bu yüzden...bana uyumazsan büyümezsin diyor pek inandırıcı değil ama anneannem hep anneler her zaman haklıdır diyor... bu konuyu düşüneceğim.... aaa birde süper bir keşif yaptım iki tane elim var benim anneminde var elleri ve onları ağzıma sokup emmek çoook zevkli o silikon emziği almayacağım işte ellerim çok daha lezzetli bi kere... bu arada hemen hemen her gün annemle dışarılara çıkıyoruz bu gezme işini ben çok seviyorum değişik şeyler görüyorum annem bana minik bir kırmızı valiz alacakmış beraber gezecekmişiz hep öyle diyor sabırsızlıkla bekliyorum o günü... bu arada babamla geçen gün iki saat baba kız takıldık çok eğlenceli bir gündü annem kuaför mü neymiş öyle bir yere gitti bzde babamla takıldık onu bekledik... o gün kulupte yarış varmış pek bir canlı kalabalıktı aman öyle çok kimse sevdiki beni sormayın ben bile şaşırdım bu kadar popüler miydim ben diye :)))) sonra annem bir geldi saçları kısacık!!!! çok hoş görünüyor benim yüzümdenmiş bu değişiklik öyle diyor ona hiç vakit bırakmıyormuşum :)))) o kadar uslu duruyorum yine de vakitsizlikten şikayet ediyor... bu arada annem ve babamın evlilik yıldönümüde geçti.. hep beraber ailecek evdeydik ben anneme hediye olarak kocaman bir gülücük verdim bir de o odadan çıkarken arkasından gözlerimle takip edip göremeyince onu ağladım azıcık çok sevindi annem anlamadım niye??? sabahları çok erken uyanıyoruz diyor annem ama bence normal güneş çoktan doğmuş oluyor saat beşbuçukta !!hem ben erkenden uyuyorum uykumu almış oluyorum çokta keyifli oluyor çünkü annemle en çok sabahları başbaşa oynuyoruz sonra bazen annem uyuyor babamla baba kız takılıyoruz sonra onlar kahvaltı yaparken ben kestiriyorum biraz daha sonra annemle bi sürü oyun oynuyoruz bazen anneanneme çıkıyorum oyun oynamaya o annemden daha eğlenceli çok daha fazla oyun ve tekerleme biliyor...hem sabah çok keyifli oluyorum ben ama annem niye bana uyu kızım çok erken diyor anlamıyorum.... bazen babam işe gitmeden dışarıya çıkıyoruz ailecekçok hoşuma gidiyor hepimiz beraber olunca çünkü babam işe gidince onu özlüyorum ben... ama annem daha uzun bir süre benimle evde olacakmış anneanneme anlatırken duydum... yaşasın daha onunla keşfedecek gezecek oynayacak bol bol vaktimiz olacak.... çok şanslıyım çoook.... bu arada annemde blog yazıyormuş bir zamanlar onu gördüm geçenlerde gerçi artık yazamıyor ama.... merak edenler için http://tatildeyim.blogspot.com/
31 Mayıs 2012 Perşembe
ilk iki ay geçti gitti bile.....
biraz zorlu bir iki aydı... özellikle ilk ay epey zorlu geçti annem için.... anneannemin deyişi ile phuket adasında hapsoldu koca bir ay :))) anneannem komik kadın yatak odasındaki büyük yatağa phuket adası yatak odasına da tayland diyor sanırım annemin daha önce yaptığı seyahatlere ince bir gönderme var :)) zavallı annem artık her aklına estiğinde kırmızı valizini hazırlayıp orhan veli dayımla uzaklara gidemeyecek çünkü ben varım artık... ama azıcık büyüyeyim ben de alacağım bir kırmızı valiz sonra annemle o ülke senin bu ülke benim gezeceğiz :)))
tabi benim doğumum hep annemin planladığı gibi doğal ve normal olamadığı için annemin iyileşme süreci biraz uzun sürdü nazlı biri olmamasına rağmen anneanneme ve babama habire nazlandı :) çok sulu gözdü her şeye ağlayıp duruyordu morali çabucak bozuluyor birde babama hemen sinirleniveriyordu... ama hepsi normalmiş... eee tabi benimle yaşamanın bu kadar zorlu olacağını tahmin etmiyorlardı... :))) çok şükür bir süre sonra hepsi geçti... ilk 15 gü ben de annemin canı yanıyor diye elimden geldiğince uslu durdum ama sonra bu gaz sancılarıma daha fazla katlanamayacağıma karar verdim.... ağlıyorum evet ama ne yapayım gazım var!!!!! annem ne yapacağını şaşırıyor ben ağlayınca bazen o da benimle beraber ağlıyor bazen bağıra bağıra bana şarkılar söylüyor.... en çok dandini dandini dastanayı bir de yangın var ben yanıyorumu seviyorum... ve annem maşallah bi sürü şarkı biliyor... kucağına alıp beni birlikte dans ediyoruz çok hoşuma gidiyor bu durum.... ama bazen şarkı sözlerini uydurduğunu fark ediyorum sanıyorum babamla ve anneannemle şifreli konuşuyorlar yakında anlarım hepsini....
bu arada yeni bir doktorum var çok hoş tatlı bir doktor Benal teyze onu görmeye sık sık gidiyoruz bu aralar.... ben biraz minik bir kız olarak doğduğum için kilo almam konusuna takılmış durumda herkes hızla kilo alıyorum ben de anneannem annemi o da beni besliyor... anneannem çok disiplinli bu yeme içme konusunda anneme sıkıyönetim ilan etti annemde mütemadiyen bişeyler yiyip içiyor onun sözünden hiç çıkmıyor :))) ama epey kilo verdi çok mutlu hep şey diyor hayatımın hiçbir döneminde bu kadar çok yiyerek zayıflamamıştım :))) e tabi yediklerini benimle paylaşıyor da o yüzden iştahı çok açık :))) günler hızla akıyor ben hızla büyüyorum ilk ay 3470 gr olan ben ikinci ay 5470 olmuşum doktorum çok şaşırdı :))) ama başka ne işim var ki anneannemin pişirdiklerini yiyoruz sürekli eee sonuçta doğal olarak da büyüyorum... bu arada yeni bişey keşfettim oyuncak diye çok ama çok eğlenceli sallayınca annem ses çıkarıyor renkli falan gün içinde sürekli onlarla oynamak istiyorum uyumak istemiyorum gündüzleri annem ise habire ben uyuyayım istiyor biraz bu konuda tartışıyoruz...benim inatçı ve yaramaz olduğumu düşünüyor ancak keşfedecek öğrenecek o kadar çok şey var ki uyumak içimden gelmiyor..... anneannemle bir çok yöntem geliştirip beni kandırıp uyutmayı deniyorlar ama ben hepsini kolayca anlıyorum... :))) geceleri ise karnım çabucacık acıktığı için uyanıyorum sonra uslu uslu uyuyorum... e daha ne istiyor annem ve babam değil mi??? annem neyse de babam uykusuzluğa dayanamıyor çoğu annem onu uyandırmıyor biz ikimiz başbaşa vakit geçiriyoruz gece uyanınca... ama babamın omuzunda uyumaya bayılıyorum hep o ben, kucağına alsın uyutsun istiyorum... annem bazen kıskanıyor bu durumu :))) ama babamın kolları daha güçlü omuzu da daha geniş ve rahat ne yapayım....
hımmm bu arada evden gezmeye il çıktığımda doğalı 20 gün olmuştu... o günden bu yana sık sık dışarıya çıkıyorum gezmeye annemle anneannemle babamla.... çok seviyorum araba denen şeye binip sallana sallana titreşe titreşe dolaşmayı.... hem kalabalıkta çok daha rahat uykum geliyor annem ve babamda beni sık sık dışarıya çıkarıyorlar... bazen babamın iş yerine bazen alışverişe bazen anneannemle ev gezmesine dolaşıp duruyorum... Demir abimin doğum gününe bile gittim :))) dedemin yanına mezarlığa bile gittim ona dua etmek için.... keşke o da buralarda olsaydı da benimle oynayabilseydi... annem buna çok üzülüyor içinden....
bu arada bir sürü misafirde eve beni görmeye geliyor annem seviniyor bahane ile uzun zamandır görmediği arkadaşları ile telefonlaşıp görüşme fırsatı bulduğu için... onun için arkadaşları çok önemli biliyorum o yüzden çok memnun herkesin bize gelmesinden.... kısaca özet geçtim size ilk iki ayımı bu gün bi sürü aşı olduğum için yorgunum şimdi uyuyacağım ki annem ders çalışsın azıcık....
hepinizi öpüyorum
30 Mayıs 2012 Çarşamba
merhabalar,
sizleri unuttum sandınız ama hiç de degil sadece annemle birbirimize alışmaya çalışıyorduk.... evet evet ben doğdummmmm!!!! ve bana yakışır bir şekilde süpriz yaparak annemi hem korkuttum hem üzdüm hem de çok mutlu ettim :)))biraz son haftalarda sizi ihmal etmemizin nedeni onun sağlığının pek iyi olmayışı idi... çok uğraştılar doktorumla benim sağlıklı doğabilmem için zavallı annem aylardır tuzsuz yemekler yiyordu üstüne üstlük bir de yatak isirahati verdi doktoru... hep uzandı dinlendi ki tansiyon denilen şey yükselmesin.... anneannem sıkıyönetim ilan etti tabi... yazık anneme çok zorlandı... tabi bu durumlar beni olduğum yerde çok etkilemedi sadece olması gereken kadar çok hızlı büyüyemedim son donemde hepsi o... ve bir gün annem tansiyonunu çok yüksek ölçünce doktorunu aramaya karar verdi ama o bu kararı verene kadar saat oldu 4 :)) nazlı bir kadın değil annem elbette ama söz dinlemeyi de biliyor doktoru bana haber ver dediği için aradı... Orçun doktorum da "e hadi bir gelin bakalım size" dedi.... gidiş o gidiş muayene,nst derken idrar testini sonuçlarını gorunce doktorumuz artık doğmam gerektigine karar verdi... annem yazık ona hazırmısın diye sorduklarında ne diyeceğini bilemedi... Nihan teyzem haklı galiba annem hamile olmaya çok alışmıştı ve çok seviyordu sanırım :))) ama o hala kendince bir kaç gün içinde alıştıra alıştıra planlı bir operasyon olur diye bekliyordu... ne zaman sorusuna Orçun doktorumuzdan şimdi :)) yanıtını alınca şok oldu ne yapsın bilemedi azıcık ağladı sanırım.... allahtan Nihan teyzem yanındaydı... o olmasa ikimiz de bu kadar rahat olmazdık annemle... her zaman olduğu gibi nazlanmasına izin verdi bol bol... hatta operasyon sırasında da hep elini tuttu sakinleştirdi... benim dünyaya gelişimi izledi benim iyi olduğumdan emin olup anneme merak etmemesini sevinmesini soyledi... iyi ki o var.... hepte biz ona nazlanyoruz bir gün aynı şekilde büyüdüğümde böyle ozel birseyi ben de onun için yapabilirim umarım.... :))) ve en sonunda dışardayım!!! ameliyathane biraz soğuktu başta sonra orçun doktorumu ardından Nihan teyzemi gördüm ama annemi hala görememiştim ağladım ben de... sonra bir baktım ben ağlayınca annem de ağlıyor dedim artık ağlamayacağım... sonra beni annemin yanına götürdü hemşireler yanağıma değern yanağı yumuşacık kokusu pek güzeldi hiç yanından ayrılmak istemedim.... sonra beni yukarıya çıkardılar o da ne bir sürü kişi beni bekliyordu babam anneannem babaannem ve bir sürü teyzelerim!!!! özellikle teyzelerimin hepsi çok heyecanlıydı cıvıl cıvıldılar çok sevindim annemin bu kadar tatlı ve onu çok seven arkadaşı olduğu için.... bir kalabalık bir hengame annemde hala gelmedi zaten azıcık daha ağladım sonra sessiz sessiz annemi beklemeye karar verdim... ve o geldi... yaşasın hemen kucağına aldı beni ne rahat ne güzel bir yer annemin kucağı çok sevdim... ve benim annem bence çok tatlı ve güzel acaba o benim için ne düşünüyor??? bundan sonra bizi maceralı heyecanlı günler bekliyor bence!!!! bundan sonra vakit buldukça annemle beraber yazacağız size.... bu arada kilom 2450 boyum 47 cm.... şimdi sıra hepiniz ile birbirimizi daha yakından tanımaya çalışmakta....
11 Mart 2012 Pazar
Demir abimi çok merak ediyorum....
Annemle çok güzel bir hafta sonu geçirdik Demir abim ve Dilek teyzem bizdeydiler tüm hafta sonu.... çok ama çok eğlendik birlikte.... cumartesi günü babam yine uzaklara gidecekti bir de çok gün kalacakmış bu sefer annem o yüzden biraz üzgündü sabah kahvaltısına Demir abim gelince annem azıcık neşelendi... babamı uğurlamaya kulübe hep beraber gittik orada denize taş attık tekneleri inceledik bol bol dolaştık.... Hem de güneşliydi hava çok güzel zaman geçirdik... Demir abim çok meraklı herşeyi sorup duruyor sürekli annem de ona uzun uzun anlatmasını çok seviyor.... annem anlatırken ben de dinliyorum ikisini.... Demir abim beni çok merak ediyormuş bir an önce doğayım istiyor ama ona anlatmaya çalıştım benim burada keyfim gayet yerinde hep annemin yanındayım çok konforlu burası diye ama anladı mı bilmem... aslında onunla oynamayı da istiyorum bir yandan çünkü çok eğlenceli oyunlar biliyor galiba...bir sürü hikaye anlatıyor sürekli, eğlenceli bir abim var sanırım çünkü beni çok gıdıklayıp seviyor öpüyor hep annemin göbeğinden.... hatta bu gün anneme dedi ki madem ben daha doğmayacakmışım o yanıma gelmek istiyormuş oynamak için annem anlatmaya çalıştı bunun imkansız olduğunu ama yine de çok sevindim ben bunu duyunca... gerçi şu anda artık yerim biraz sıkışık ben bile rahat rahat tekmeleyemiyorum eskisi gibi ama yine de burada yalnız olmamak eğlenceli olabilirdi.... :)))
babam uzaklarda olduğu için biz annemle anneanneme taşındık yaşasın burda kalacağız bi sürü.... anneannemin yemeklerine bayılıyorum çünkü bir de annem onun dizine yatınca hem annemin saçını hem de göbeğinden beni okşuyor çok hoşuma gidiyor bu.... bi de anneme güzel güzel şeyler söylüyor hep.... ama yine de babam bir an önce eve gelsin istiyorum.... :((( umarım yarışları çok güzel geçer de sevinçli sevinçli döner eve...
babam uzaklarda olduğu için biz annemle anneanneme taşındık yaşasın burda kalacağız bi sürü.... anneannemin yemeklerine bayılıyorum çünkü bir de annem onun dizine yatınca hem annemin saçını hem de göbeğinden beni okşuyor çok hoşuma gidiyor bu.... bi de anneme güzel güzel şeyler söylüyor hep.... ama yine de babam bir an önce eve gelsin istiyorum.... :((( umarım yarışları çok güzel geçer de sevinçli sevinçli döner eve...
5 Mart 2012 Pazartesi
köfte dudak tombiş yanak.... :)))
35. haftaya geldik. Doktoruma göre herşey yolundaymış... ben ona artık çıkmak istiyorum çok merak ediyorum dedim izin istedim ama o daha kalmam gerektiğini söyledi.... Orçun doktorumun sözünü dinlemeliyim sanırım ama çok da merak ediyorum artık dışarıdaki hayatı.... 2200 gr ve 43 cmlik bir prensesim artık ben :) ama daha çok büyümem lazımmış. Doktorum ve babam tombiş yanaklı olduğumu düşünüyor annem de köfte dudaklı :))) Babam ve annem çok heyecanlılar artık bu aralar tek konuları benim... her şeyi düşünüyorlar hakkımda şimdiden okulum mesleğim yapacağım sporlar hepsini hayal edip duruyorlar... bir de benim hakkımda daha çok şey öğrenmek için kursa bile gidiyorlar... beni çok seviyor olmalılar.... Annem artık biraz daha zorlanmaya başladı egzersiz yaparken veya yürüyüşe çıktığımızda artık daha çabuk yoruluyor... ama bir yandan da habire bişiler yapıyor.... alışveriş listesindekileri tamamlayıp hastaneye giderken yanımıza alacağımız çantalarımızı hazırlıyor... ben ise hastaneye gitmek için değilde dünyayı gezmek için hazırlayalım istiyorum bu çantaları....
annem bu arada tüm kıyafetlerimi yıkayıp ütüledi yoruldu çok ama dolabımı ve odamı yerleştirmeyi başardı... odam nerdeyse hazırmış ama Caner dayımı bekliyormuş duvarıma kelebeklerimi asacakmış gerçi annem süper bir kadın tornavida ile tamirat bile yapabiliyor... ama duvarlarını delmeye kıyamıyor sanırım :)) anneannem ise çok heyecanlı anneme sürekli balık yediriyor :) annemin yediği herşeyin tadını alıyorum bu aralar annem azıcık çikolata yemeye başladı sanıyorum son ay diye doktorumuzun sözünden biraz çıktı :))))!!!! kilo limitini doldurmuş ama bir kaç kilo fazlası olsa sorun olmaz diye sanırım bu yaramazlığı :)
artık her an beni bekliyor herkes...süprizlere hazırlıklı olmalıymışız allah allah kim süpriz yapacak ki!!! :)))
annem bu arada tüm kıyafetlerimi yıkayıp ütüledi yoruldu çok ama dolabımı ve odamı yerleştirmeyi başardı... odam nerdeyse hazırmış ama Caner dayımı bekliyormuş duvarıma kelebeklerimi asacakmış gerçi annem süper bir kadın tornavida ile tamirat bile yapabiliyor... ama duvarlarını delmeye kıyamıyor sanırım :)) anneannem ise çok heyecanlı anneme sürekli balık yediriyor :) annemin yediği herşeyin tadını alıyorum bu aralar annem azıcık çikolata yemeye başladı sanıyorum son ay diye doktorumuzun sözünden biraz çıktı :))))!!!! kilo limitini doldurmuş ama bir kaç kilo fazlası olsa sorun olmaz diye sanırım bu yaramazlığı :)
artık her an beni bekliyor herkes...süprizlere hazırlıklı olmalıymışız allah allah kim süpriz yapacak ki!!! :)))
1 Mart 2012 Perşembe
34 haftayı bitiriyoruz annemle :)
Biliyorum ben de annem gibi sizi azıcık ihmal ettim ama sormayın çok meşguldük... Annem benim için yapması gereken tüm hazırlıkları bitirme telaşındaydı... ben de hızla büyüme.... 39 cmlik 1800 grlık bir kızım geçen haftaki ölçümlere göre ama öyle bir hızla büyüyeceğim ki şu son bir kaç hafta doğmaya hazır hale geleceğimi umuyorum... geçen hafta annem ve çilek teyzem hastaneye bir arkadaşlarının bebeğini görmeye gittiler... uraz diye bir bebek ... sevimli ve çok küçücüktü ama benden daha çoktu kilosu benim de ona yetişmek için çok büyümem gerektiğini anladım o zaman.... annem ve çilek teyzem kendilerini kaybettiler Uraz'ın yanında bir an tüm gün orda kalacağımızı düşündüm.... azıcık da kıskandım sanki....
yarın doktor kontrolümüz var yine artık Doktorumuz bizi 15 günde bir görecekmiş.... sanıyorum o da beni çok seviyor özlüyor sık sık görmek istiyor.... :))) tabi ben bu hızla büyürken zavallı anneme azıcık sıkıntı vermeye başladım.... zavallı annem merdivenleri çıkarken ofluyor nefesi kesiliyor... çok kilo almadığını söylüyor herkes ama biz ikimiz de zorlandığını biliyoruz en komiği yoga yaparken eskiden süper yaptığı bazı hareketleri hiç yapamıyor bile :))) yataktan kalkarken çok eğlenceli oluyorçoğu zaman babam ona yardım ediyor rahat kalksın diye yoksa anneannem gibi oflayıp pufluyor habire :)))) biraz kendini bu yüzden çirkin ve kötü hissediyormuş geçen gün öyle derken duydum ama ben ona bakınca çok güzel birini görüyorum annem olduğu için olabilir mi acaba? bu arada gördüğü rüyalar o kadar çok ve gerçekçiymiş ki bazen geceleri benim tekmelerimden başka rüyaları da onu uyandırıyor... özellikle de kötü rüyalar görünce annem babamda uyanıyor ailecek uyanıyoruz... sanırım kendilerini alıştırıyorlar geceleri ben uyanınca benimle ilgilenmeye.... istedikleri bu olsun canım ne var ben geceleri onları hep uyandırırım.... :))
Odam ve diğer tüm gerekli ekipmanlarımı hazırlamış annem çok az eksiği kalmış Dilek teyzeme anlatırken duydum.... ama daha ikisi alışverişe gidip bi sürü şey almaktan bahsediyorlardı... bu alışveriş işini ben de seviyorum galiba.... odamın halısı da geldi geçenlerde çok güzel oldu bir an önce odama yerleşmek istiyorum artık... ama daha altı hafta kadar annemin karnında olmam gerekiyormuş... hımmmm bilmiyorum o kadar sabredebilirmiyim??? göreceğiz bakalım yarın doktorumuz neler söyleyecek...
yarın doktor kontrolümüz var yine artık Doktorumuz bizi 15 günde bir görecekmiş.... sanıyorum o da beni çok seviyor özlüyor sık sık görmek istiyor.... :))) tabi ben bu hızla büyürken zavallı anneme azıcık sıkıntı vermeye başladım.... zavallı annem merdivenleri çıkarken ofluyor nefesi kesiliyor... çok kilo almadığını söylüyor herkes ama biz ikimiz de zorlandığını biliyoruz en komiği yoga yaparken eskiden süper yaptığı bazı hareketleri hiç yapamıyor bile :))) yataktan kalkarken çok eğlenceli oluyorçoğu zaman babam ona yardım ediyor rahat kalksın diye yoksa anneannem gibi oflayıp pufluyor habire :)))) biraz kendini bu yüzden çirkin ve kötü hissediyormuş geçen gün öyle derken duydum ama ben ona bakınca çok güzel birini görüyorum annem olduğu için olabilir mi acaba? bu arada gördüğü rüyalar o kadar çok ve gerçekçiymiş ki bazen geceleri benim tekmelerimden başka rüyaları da onu uyandırıyor... özellikle de kötü rüyalar görünce annem babamda uyanıyor ailecek uyanıyoruz... sanırım kendilerini alıştırıyorlar geceleri ben uyanınca benimle ilgilenmeye.... istedikleri bu olsun canım ne var ben geceleri onları hep uyandırırım.... :))
Odam ve diğer tüm gerekli ekipmanlarımı hazırlamış annem çok az eksiği kalmış Dilek teyzeme anlatırken duydum.... ama daha ikisi alışverişe gidip bi sürü şey almaktan bahsediyorlardı... bu alışveriş işini ben de seviyorum galiba.... odamın halısı da geldi geçenlerde çok güzel oldu bir an önce odama yerleşmek istiyorum artık... ama daha altı hafta kadar annemin karnında olmam gerekiyormuş... hımmmm bilmiyorum o kadar sabredebilirmiyim??? göreceğiz bakalım yarın doktorumuz neler söyleyecek...
11 Şubat 2012 Cumartesi
Annem ve babamın doğum günleri aynıymış :))))
Merhaba herkese,
31 haftamız bitiyor nerdeyse.... annem de bende gayet mutlu ve iyiyiz... Allahtan onu çok üzmüyormuşum öyle diyor... biraz ağrıları başlamış ama doktorumuz normal demiş... gerçi bir sürü egzersiz verdi anneme annem her akşam yapmaya çalışıyor onları... normal doğum mu neymiş tercihleri ikisinin onun için lazımmış bunlar... yazık annem bazen zorlanıyor hareketlerde gerçi ben çok eğleniyorum annem spor yaparken.... hooop o taraftan bu tarafa kayıveriyorum o hareketleri yaparken.... evde zamanımız harika geçiyor annemle....
Bu arada bu gün Demir abim, Dilek teyzem, Özgür dayım, Hülya teyzem bi de onların kızı geldiler kahvaltıya hem de annemin doğum gününü kutlamaya annem çok şaşırdı ve sevindi... benim yüzümden doğum gününü bile unutmuş sanırım :) Teyzelerim pasta getirmişler çok güzel mumları annem, Demir abim ve ben beraber üfledik annem ve Demir abim ne diledi bilmem ama ben bir an önce doğup tüm herşeye bizzat katılmayı diledim.... çok merak ediyorum neler hazırlıyorlar benim için.... Hülya teyzemle Özgür dayımın kızları Kayra ile aramızda çok az gün var... ama yine de ben onun ablası olacakmışım :)))) yaşasınnnnn!!!zaten Hülya teyzem ile de hep bizden konuşuyorlar tek konuları neredeyse biziz.... bazen sıkıcı olabiliyorlar diğerleri için.... sanıyorum gerçekten çok ama çok mutlular biz doğacağımız için...
doğum günü denen şey önemli bişey anladığım kadarı ile ve bu gün öğrendiğime göre annem ile babam 12 şubatta aynı gün doğmuşlar bu çok eğlenceli değil mi? Benim açımdan çok kolay olacak hooop bir günde ikisini de öpüp kutlayacağım hiç de unutmayacağım doğum günlerini :)) gerçi anneannem ve Caner dayım annemin doğum gününü aslında sen 11'inde doğdun dediği için çoğunlukla bu gün kutluyorlar ama kayıtlarda görünen doğum günü 12 Şubat yani yarın.... acaba babam ile ikisi ne yapacaklar doğum günleri için.... bakalım göreceğiz...
31 haftamız bitiyor nerdeyse.... annem de bende gayet mutlu ve iyiyiz... Allahtan onu çok üzmüyormuşum öyle diyor... biraz ağrıları başlamış ama doktorumuz normal demiş... gerçi bir sürü egzersiz verdi anneme annem her akşam yapmaya çalışıyor onları... normal doğum mu neymiş tercihleri ikisinin onun için lazımmış bunlar... yazık annem bazen zorlanıyor hareketlerde gerçi ben çok eğleniyorum annem spor yaparken.... hooop o taraftan bu tarafa kayıveriyorum o hareketleri yaparken.... evde zamanımız harika geçiyor annemle....
Bu arada bu gün Demir abim, Dilek teyzem, Özgür dayım, Hülya teyzem bi de onların kızı geldiler kahvaltıya hem de annemin doğum gününü kutlamaya annem çok şaşırdı ve sevindi... benim yüzümden doğum gününü bile unutmuş sanırım :) Teyzelerim pasta getirmişler çok güzel mumları annem, Demir abim ve ben beraber üfledik annem ve Demir abim ne diledi bilmem ama ben bir an önce doğup tüm herşeye bizzat katılmayı diledim.... çok merak ediyorum neler hazırlıyorlar benim için.... Hülya teyzemle Özgür dayımın kızları Kayra ile aramızda çok az gün var... ama yine de ben onun ablası olacakmışım :)))) yaşasınnnnn!!!zaten Hülya teyzem ile de hep bizden konuşuyorlar tek konuları neredeyse biziz.... bazen sıkıcı olabiliyorlar diğerleri için.... sanıyorum gerçekten çok ama çok mutlular biz doğacağımız için...
doğum günü denen şey önemli bişey anladığım kadarı ile ve bu gün öğrendiğime göre annem ile babam 12 şubatta aynı gün doğmuşlar bu çok eğlenceli değil mi? Benim açımdan çok kolay olacak hooop bir günde ikisini de öpüp kutlayacağım hiç de unutmayacağım doğum günlerini :)) gerçi anneannem ve Caner dayım annemin doğum gününü aslında sen 11'inde doğdun dediği için çoğunlukla bu gün kutluyorlar ama kayıtlarda görünen doğum günü 12 Şubat yani yarın.... acaba babam ile ikisi ne yapacaklar doğum günleri için.... bakalım göreceğiz...
29 Ocak 2012 Pazar
Annem hasta oldu...
hey geldik 30. haftaya....bu arada söylemeyi unutmuşum geçen sefer, zavallı annem salgından kaçamayıp grip oldu son 15 gündür çok fena hem de :( yataktan günlerce çıkarmadı onu anneannem... hatta hiç istemediği halde doktor Nihan teyzem verdi diye istemeye istemeye ilaç bile kullandı...annem Nihan teyzemin sözünden bu konularda hiç çıkmıyor zaten... ben de seviyorum Nihan teyzemi çok cool bir doktor, bir de annem ona nazlanınca da hiç kızmıyor hemen yumuşacık oluyor :)))) Annemin ilaç konusunda endişesini anlıyorum çünkü bu hafta artık benim bağışıklık sistemim güçlenmeye başlamış artık annemin bağışıklık sistemine ihtiyacım kalmayacakmış...acaba bu yüzden kullandığı ilaçlar beni etkiler mi diye düşünüyor hem anneciğim yavaş yavaş ben de artık bağımsız olmalı kendi ayaklarımın üstünde durmalıyım değil mi? Annem bir an önce iyileşsin istiyorum ben burada çok rahatım ama onun hasta olmasını hiç sevmedim... Zaten geceleri pek sık uyanmaya başladı bazen acaba diyorum benim minik tekmelerim mi onu uyandırıyor ama sanki onu tekmelememi seviyor gibi... hiç şikayet etmedi ki... ne zaman tekmelesem hemen bana yumuşak yumuşak bişiler söylüyor... he he benden duymuş olmayın ama annem şarkı söylemeyi de çok seviyor bana da hep aynı şarkıyı söylüyor bazen aynı şarkıyı dinlemekten sıkılsam da annem söyleyince hoşuma gitmiyor değil... sözlerini ben pek anlamıyorum ama o çok seviyor belli ki "seni düşünmek güzel şey umutlu şey" diye başlayan bişi..... acaba düşündüğü ben miyim?
Bu arada babam da uzaklardan döndü... onu çok özlemiştim o geldi diye annem de çok sevindi... odam da bir çok değişiklik yaptılar beraber.... Demir abimin bana verdiği beşiği kurdular ama itiraf edeyim çok kötüydüler bu işlerden babam hiç anlamıyor anneannem olmasa çok zorlanırlardı.... ama beşiğimi neden kendi odalarına koyacaklarmış anlamadım benim de kocaman güzel bir odam var ki.... Odam çok güzel oldu bol bol çiçek ve kelebek var odam da... pembeli hepsi de :))) Allahtan anneannemin sözünü dinleyip onun zevkine güvendi annem çünkü neden pembe istemiyorum dediğini bir türlü anlamıyordum ben de anneannem gibi tüm pembeli şeylere bayılıyorum.... yaşasın artık herşeyim hazır sayılır.... doğmak için sabırsızlanıyorum....
Bu arada babam da uzaklardan döndü... onu çok özlemiştim o geldi diye annem de çok sevindi... odam da bir çok değişiklik yaptılar beraber.... Demir abimin bana verdiği beşiği kurdular ama itiraf edeyim çok kötüydüler bu işlerden babam hiç anlamıyor anneannem olmasa çok zorlanırlardı.... ama beşiğimi neden kendi odalarına koyacaklarmış anlamadım benim de kocaman güzel bir odam var ki.... Odam çok güzel oldu bol bol çiçek ve kelebek var odam da... pembeli hepsi de :))) Allahtan anneannemin sözünü dinleyip onun zevkine güvendi annem çünkü neden pembe istemiyorum dediğini bir türlü anlamıyordum ben de anneannem gibi tüm pembeli şeylere bayılıyorum.... yaşasın artık herşeyim hazır sayılır.... doğmak için sabırsızlanıyorum....
28 Ocak 2012 Cumartesi
Ben Kimim?
Adım İlay daha annemin karnında 29 haftalık 1200 gr ve 35 cmlik kocaman bir kızım :))) Nisan 2012'de aranıza katılacağım. Annem ve babam ilk çocukları olduğumdan çok heyecanlılar... bence bazen de çok komikler :))) ikisi de hiç bu işlerden anlamıyorlar bi sürü kitap okuyup bişeyleri tartışıyorlar ama doğduğumda onları çok şaşırtacağım bunu bilmiyorlar...
şimdilik çok uslu bir kızım anneme hiç yük olmuyorum her ne kadar arada belinin ağrıdığından, tombişleştiğinden falan şikayet etse de anladığım kadarı ile dayanıklı ve sabırlı bir annem var :)))
babam ise çok komik bir adam benimle konuşmak için hep yüzünü annemin göbeğine yaklaştırıp bi çok şey anlatıyor arada tekmeleyerek ona cevap veriyorum umarım anlıyordur.... çok panik oluyor bazen anneme bişey olacak diye bir türlü annemle ikimizin de keyfinin yerinde olduğunu anlatamıyoruz... bana sürekli bişiler anlatmasını çok seviyorum ama en çok beni gıdıklayıp öpmesini seviyorum... :))))
Doktorum Orçun'da çok tatlı bir doktor... sesinin tonu hep sakin... annemin heyecanla stresle sorduğu sorulara kendinden emin sakin sakin cevap verince seviniyorum... yoksa annemin uykuları kaçacak biliyorum... annem de ben de ona çok güveniyoruz.
Annem artık fiilen çalışmıyor o nedenle evde ikimiz çok daha fazla başbaşa zaman geçiriyoruz... yoga yapıyoruz, bana kitap okuyor annem, müzik dinliyoruz, dans bile ediyoruz... şu dans işini gerçekten çok seviyorum... bir de annemin bilgisayarda tıkır tıkır yazı yazmasını...
Anneannemin sesini çok sık duyuyorum... yemekleri çok lezzetli harika şeyler pişiyor hep... sanıyorum beni çok seviyor... anneme kızıp duruyor düzgün yesin, çok uyusun, dinlensin diye... annem hep ona teşekkür edip duruyor o olmasa galiba bu kadar rahat olamayacağız annemle....
şimdilik çok uslu bir kızım anneme hiç yük olmuyorum her ne kadar arada belinin ağrıdığından, tombişleştiğinden falan şikayet etse de anladığım kadarı ile dayanıklı ve sabırlı bir annem var :)))
babam ise çok komik bir adam benimle konuşmak için hep yüzünü annemin göbeğine yaklaştırıp bi çok şey anlatıyor arada tekmeleyerek ona cevap veriyorum umarım anlıyordur.... çok panik oluyor bazen anneme bişey olacak diye bir türlü annemle ikimizin de keyfinin yerinde olduğunu anlatamıyoruz... bana sürekli bişiler anlatmasını çok seviyorum ama en çok beni gıdıklayıp öpmesini seviyorum... :))))
Doktorum Orçun'da çok tatlı bir doktor... sesinin tonu hep sakin... annemin heyecanla stresle sorduğu sorulara kendinden emin sakin sakin cevap verince seviniyorum... yoksa annemin uykuları kaçacak biliyorum... annem de ben de ona çok güveniyoruz.
Annem artık fiilen çalışmıyor o nedenle evde ikimiz çok daha fazla başbaşa zaman geçiriyoruz... yoga yapıyoruz, bana kitap okuyor annem, müzik dinliyoruz, dans bile ediyoruz... şu dans işini gerçekten çok seviyorum... bir de annemin bilgisayarda tıkır tıkır yazı yazmasını...
Anneannemin sesini çok sık duyuyorum... yemekleri çok lezzetli harika şeyler pişiyor hep... sanıyorum beni çok seviyor... anneme kızıp duruyor düzgün yesin, çok uyusun, dinlensin diye... annem hep ona teşekkür edip duruyor o olmasa galiba bu kadar rahat olamayacağız annemle....
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)