Demir abimi çok merak ediyorum....

Annemle çok güzel bir hafta sonu geçirdik Demir abim ve Dilek teyzem bizdeydiler tüm hafta sonu.... çok ama çok eğlendik birlikte.... cumartesi günü babam yine uzaklara gidecekti bir de çok gün kalacakmış bu sefer annem o yüzden biraz üzgündü sabah kahvaltısına Demir abim gelince annem azıcık neşelendi... babamı uğurlamaya kulübe hep beraber gittik orada denize taş attık tekneleri inceledik bol bol dolaştık.... Hem de güneşliydi hava çok güzel zaman geçirdik... Demir abim çok meraklı herşeyi sorup duruyor sürekli annem de ona uzun uzun anlatmasını çok seviyor.... annem anlatırken ben de dinliyorum ikisini.... Demir abim beni çok merak ediyormuş bir an önce doğayım istiyor ama ona anlatmaya çalıştım benim burada keyfim gayet yerinde hep annemin yanındayım çok konforlu burası diye ama anladı mı bilmem... aslında onunla oynamayı da istiyorum bir yandan çünkü çok eğlenceli oyunlar biliyor galiba...bir sürü hikaye anlatıyor sürekli, eğlenceli bir abim var sanırım çünkü beni çok gıdıklayıp seviyor öpüyor hep annemin göbeğinden.... hatta bu gün anneme dedi ki madem ben daha doğmayacakmışım o yanıma gelmek istiyormuş oynamak için annem anlatmaya çalıştı bunun imkansız olduğunu ama yine de çok sevindim ben bunu duyunca... gerçi şu anda artık yerim biraz sıkışık ben bile rahat rahat tekmeleyemiyorum eskisi gibi ama yine de burada yalnız olmamak eğlenceli olabilirdi.... :)))

babam uzaklarda olduğu için biz annemle anneanneme taşındık yaşasın burda kalacağız bi sürü.... anneannemin yemeklerine bayılıyorum çünkü bir de annem onun dizine yatınca hem annemin saçını hem de göbeğinden beni okşuyor çok hoşuma gidiyor bu.... bi de anneme güzel güzel şeyler söylüyor hep.... ama yine de babam bir an önce eve gelsin istiyorum.... :((( umarım yarışları çok güzel geçer de sevinçli sevinçli döner eve...

köfte dudak tombiş yanak.... :)))

35. haftaya geldik. Doktoruma göre herşey yolundaymış... ben ona artık çıkmak istiyorum çok merak ediyorum dedim izin istedim ama o daha kalmam gerektiğini söyledi.... Orçun doktorumun sözünü dinlemeliyim sanırım ama çok da merak ediyorum artık dışarıdaki hayatı.... 2200 gr ve 43 cmlik bir prensesim artık ben :) ama daha çok büyümem lazımmış. Doktorum ve babam tombiş yanaklı olduğumu düşünüyor annem de köfte dudaklı :))) Babam ve annem çok heyecanlılar artık bu aralar tek konuları benim... her şeyi düşünüyorlar hakkımda şimdiden okulum mesleğim yapacağım sporlar hepsini hayal edip duruyorlar... bir de benim hakkımda daha çok şey öğrenmek için kursa bile gidiyorlar... beni çok seviyor olmalılar.... Annem artık biraz daha zorlanmaya başladı egzersiz yaparken veya yürüyüşe çıktığımızda artık daha çabuk yoruluyor... ama bir yandan da habire bişiler yapıyor.... alışveriş listesindekileri tamamlayıp hastaneye giderken yanımıza alacağımız çantalarımızı hazırlıyor... ben ise hastaneye gitmek için değilde dünyayı gezmek için hazırlayalım istiyorum bu çantaları....
annem bu arada tüm kıyafetlerimi yıkayıp ütüledi yoruldu çok ama dolabımı ve odamı yerleştirmeyi başardı... odam nerdeyse hazırmış ama Caner dayımı bekliyormuş duvarıma kelebeklerimi asacakmış gerçi annem süper bir kadın tornavida ile tamirat bile yapabiliyor... ama duvarlarını delmeye kıyamıyor sanırım :)) anneannem ise çok heyecanlı anneme sürekli balık yediriyor :) annemin yediği herşeyin tadını alıyorum bu aralar annem azıcık çikolata yemeye başladı sanıyorum son ay diye doktorumuzun sözünden biraz çıktı :))))!!!! kilo limitini doldurmuş ama bir kaç kilo fazlası olsa sorun olmaz diye sanırım bu yaramazlığı :)
artık her an beni bekliyor herkes...süprizlere hazırlıklı olmalıymışız allah allah kim süpriz yapacak ki!!! :)))

34 haftayı bitiriyoruz annemle :)

Biliyorum ben de annem gibi sizi azıcık ihmal ettim ama sormayın çok meşguldük... Annem benim için yapması gereken tüm hazırlıkları bitirme telaşındaydı... ben de hızla büyüme.... 39 cmlik 1800 grlık bir kızım geçen haftaki ölçümlere göre ama öyle bir hızla büyüyeceğim ki şu son bir kaç hafta doğmaya hazır hale geleceğimi umuyorum... geçen hafta annem ve çilek teyzem hastaneye bir arkadaşlarının bebeğini görmeye gittiler... uraz diye bir bebek ... sevimli ve çok küçücüktü ama benden daha çoktu kilosu benim de ona yetişmek için çok büyümem gerektiğini anladım o zaman.... annem ve çilek teyzem kendilerini kaybettiler Uraz'ın yanında bir an tüm gün orda kalacağımızı düşündüm.... azıcık da kıskandım sanki....
yarın doktor kontrolümüz var yine artık Doktorumuz bizi 15 günde bir görecekmiş.... sanıyorum o da beni çok seviyor özlüyor sık sık görmek istiyor.... :))) tabi ben bu hızla büyürken zavallı anneme azıcık sıkıntı vermeye başladım.... zavallı annem merdivenleri çıkarken ofluyor nefesi kesiliyor... çok kilo almadığını söylüyor herkes ama biz ikimiz de zorlandığını biliyoruz en komiği yoga yaparken eskiden süper yaptığı bazı hareketleri hiç yapamıyor bile :))) yataktan kalkarken çok eğlenceli oluyorçoğu zaman babam ona yardım ediyor rahat kalksın diye yoksa anneannem gibi oflayıp pufluyor habire :)))) biraz kendini bu yüzden çirkin ve kötü hissediyormuş geçen gün öyle derken duydum ama ben ona bakınca çok güzel birini görüyorum annem olduğu için olabilir mi acaba? bu arada gördüğü rüyalar o kadar çok ve gerçekçiymiş ki bazen geceleri benim tekmelerimden başka rüyaları da onu uyandırıyor... özellikle de kötü rüyalar görünce annem babamda uyanıyor ailecek uyanıyoruz... sanırım kendilerini alıştırıyorlar geceleri ben uyanınca benimle ilgilenmeye.... istedikleri bu olsun canım ne var ben geceleri onları hep uyandırırım.... :))
Odam ve diğer tüm gerekli ekipmanlarımı hazırlamış annem çok az eksiği kalmış Dilek teyzeme anlatırken duydum.... ama daha ikisi alışverişe gidip bi sürü şey almaktan bahsediyorlardı... bu alışveriş işini ben de seviyorum galiba.... odamın halısı da geldi geçenlerde çok güzel oldu bir an önce odama yerleşmek istiyorum artık... ama daha altı hafta kadar annemin karnında olmam gerekiyormuş... hımmmm bilmiyorum o kadar sabredebilirmiyim??? göreceğiz bakalım yarın doktorumuz neler söyleyecek...